آن‌قدر مهربان بود برای اینکه مردم در زمستان سرما نخورند, سرشان کلاه می‌گذاشت و در فصول دیگر کلاه‌شان را بر می‌داشت.
همیشه می‌گفت تو نیمه گم شده من هستی؛ وقتی ترکم کرد فهمیدم که از شوق پیدا کردن نیمه گم شده‌اش, خودش را گم کرد!
برای‌این‌که پرنده خیالش به پرواز در نیاید، با‌‌‌لهایش را چید.
از ترس مجازات ، افکار عریانش را حجاب پوشاند.
آن قدر تند صحبت کرد ، زبانش سوخت.
                                                                عباس شهریاری

هوای خنک تابستان(زیر کولر)  صدای بیژن خان بیژنی:

بيا بيا دلدار من، دلدار من
در آ در آ در کار من، کار من
تويي تويي گلزار من، گلزار من
بگو بگو اسرار من ، اسرار من
بيا بيا دلدار من، دلدار من
در آ در آ در کار من، کار من
تويي تويي گلزار من، گلزار من
بگو بگو اسرار من ، اسرار من
تويي تويي هم کيش من، هم کيش من
تويي تويي هم خويش من، هم خويش من
هر جا روم با من روي، با من روي
هر منزلي محرم شوي، محرم شوي، محرم شوي
روز و شبم مونس تويي، مونس تويي
دام مرا خوش آهويي، خوش آهويي
اي شمع من بس روشني، بس روشني
در خانه ام چون روزني، چون روزني

فعلا استراحت می کنم ...تابستون کوتاهه خیلی!!!!

1-                                                                                                                                                                     -از منشور اخلاقی فدراسیون فوتبال چیزی شنیدید؟  ریش لنگری برای بازیکن های فوتبال ممنوع! کجای دنیا به ریش بازیکن گیر میدن؟ پس علی دایی هم باید ریشش رو بزنه دیگه؟!

2-                                                                                                                                                                     2-دیروز تو میدون ونک گشت ارشاد (یه گروه 10 نفره) به یه خانوم حدودا 50 ساله حمله کردن(من ترسیدم) گفتن خانم موهاتون بیرونه و از این حرفا با ما بیاید(یه دختر بچه با خانومه بود) کجای دنیا اینجوریه؟

3-                                                                                                                                                                     3-یعقوب مهرنهاد رو اعدام کردن! کجای دنیا به خاطر انتقاد های مودبانه آدم میکشن؟

4-                                                                                                                                                                     4- رشد تورم ما بعد از زیمباموه و 2 تا کشور آفریقایی دیگه رده ی چهارم دنیا شد بازم جای شکرش باقیه!

5-                                                                                                                                                                     5-کجای دنیا مردم این چیزا رو می بینن و صداشون در نمیاد؟!!

6-                                                                                                                                                                     6-ما تو مرکز ثقل دنیا زندگی می کنیم!

7-دیگه چی بگم؟!.....

روزی که رفت از یاد روزی که داد بر باد

روزی که خرید مادر کیف مدرسه
قرمز
چمدانی
کلاس اول با کلید

روزی که سخت حل می شد اصل هندسه
دبیر همدانی
صد کاروان شهید

روزی که مُرد خواهد جان بچگی

روزی که حسرت واجب است بر تو پای نئشگی

روزی که رفت بر باد روزی که ماند در یاد
شهر کلان که روزی علی آباد باد
روزی که رفت از یاد روزی که داد بر باد
تا باد چنین باد داد و بیداد ، که تا باد چنین باد

روزی که خط کش تصویری شکست میانه تنبیه
روزی که زنگ خانه ها صور اسرافیل بود گویی
روز درک تضاد ، تبعیض ، تفاخر ، ترجیح
روز لکه آب شور چشمت بر غلط دیکته

روزی که رفت از یاد روزی که داد بر باد
شهر کلان که روزی علی آباد باد

روز حسرت یک بارفیکس ، یک بارفیکس در ذهن لاغر بازو
روز حسرت یک یار ِ فیکس بودن در تیم مدرسه
روز اشاعه سخنان نو آموخته
روز تعریف پرهیجان ِ فیلم ِ ## هی جو ##

روزی که رفت از یاد روزی که داد بر باد
شهر کلان که روزی علی آباد باد

روزی که رید بر تو دختر همسایه
روزی که دریّد پدرت را کشور همسایه
روزی که مرگ از در بسته ز پنجره تو آمد
روزی که دو کانال بود
کانال یک به جنگ می رفت
از کانال دو واتوتو آمد
روزی که مُرد خواهد جان بچگی
روزی که حسرت واجب است بر تو پای نئشگی
روزی که آتش به چه کار آید
تریاک را به باز دمت پز
روزی که منقل به چه کار آید
وافور را به سینه ات بنشان

روزی که رفت از یاد روزی که داد بر باد
شهر کلان که روزی علی آباد باد

روزی که رهبر نوجوان تانک خورده بود
روزی که آستین کوتاه لگد میان گرده بود
روزی که ریش ، روزی که زیر بغل پاره
روزی که یخه از فرط ایمان چرک بود
روزی که داگلاس هنوز مایکل نبود ، کرک بود

روزی که رفت از یاد روزی که داد بر باد
شهر کلان که روزی علی آباد باد

روزی که شهوت هنوز در حومه شهر بود
روزی که در استعاره فلک قطره بحر بود
روزی که دنیا تمام می شد هر هفته جمعه ها غروب
( یادتون هست ، بعد از فیلم سینمایی گزارش هفته گی می ذاشت )

دِ رِ دِ رِرِ

روزی که سرد بود
حرام شطرنج و تخته نرد بود
تنها حلال این رنگ و روی زرد
تنها حلال باری افیون و گرد بود
روزی که وُله تنها عکس گم گشتگان بود
ایران نبود مهد تشنگان بود
روزی که پایتخت دشت آزادگان بود
دشت نبود ، خیابان پادگان بود

روزی که رفت از یاد روزی که داد بر باد
شهر کلان که روزی علی آباد باد

روزی که چمران بر پارک وی آرام خُسبید
روزی که فوزیه در کربلا شد شهید
روزی که شاه رفت ، جمهوری یک طرفه شد
روزی که تنها راه آزادی از انقلاب بود
( هنوز بزرگ راه ها رو نساخته بودن مثلا )

روزی که مهتاب بود، سراب بود، سراب ناب بود
آن نوشابه که هشت ساله کنار حضرت معصومه خوردمش
مادر خریده بود
سبز بود
سِوِن آب بود

آوَخ چه کرد با ما این جان روزگار
آوَخ چه داد به ما هدیه آموزگار

درس می خونم!

-                                                                           - چرا؟...

-                                                                           تا آینده رو با تو بسازم

-                                                                           می رم باشگاه بدنسازی!...

-                                                                           -چرا؟!...

-                                                                           تا تو از من خوشت بیاد.

-                                                                           ریشمو میزنم ... موهامو کوتاه می کنم   مدرسه می ر م  کتاب می خونم  آهنگ گوش می دم   گیتار میزنم  به خودم میرسم  نفس می کشم  زندگی می کنم   خودمو نمی کشم ....

-                                                                           - چرا؟!

-                                                                           تا یه روز دوباره ببینمت...چون یه روز مال من میشی حالا میبینی..:)

 

پ.ن: بی تو
 نه بوی خک نجاتم داد
نه شمارش ستاره ها تسکینم
چرا صدایم کردی
چرا ؟

-                                                                            

زندگی...

1-هر شب قبل از خواب سرمو میزنم به دیوار   صبح که بیدار میشم با مشت می کوبم به دیوار...بیچاره دیوار!

2-این روزا از زلزله میترسم نمیدونم چرا...اگه زلزله بیاد؟......

3- دلم برا بچه های مدرسه تنگ شده...سروش  شروین  نیما  آرمان  احسان  ...امسال مدرسمو عوض کردم!

4-هوا چفد گرمه...اااااه

پس نوشت:

پس این ها همه اسمش زندگی است
 دلتنگی ها دل خموشی ها ثانیه ها دقیقه ها
حتی اگر تعدادشان به دو برابر آن رقمی که برایت نوشته ام برسد
چون بیداریم ما زنده ایم
ما زنده ایم چون می خوابیم
 و رستگار و سعادتمندیم
زیرا هنوز بر گستره ویرانه های وجودمان پانشینی
برای گنجشک عشق باقی گذاشته ایم...     

 

هنوزم وقتی  میرم دربند – از میدون تجریش حست میکنم ...تو چی هستی؟توی این شهر

همه جا جا پای تویه... تو همه ی سوسو های روشنایی این شهر تاریک تو تک ستاره ای...

تو کی هستی؟...کاش اصلا نبودی

 مردم نگام میکنن وقتی به یه نقطه تو پارک خیره میشم...یادته رو پام واستاده بودی ؟:)

خورشید جاودانه می درخشد در مدار خویش
 مانیم که یا جای پای خود می نهیم و غروب می کنیم
 هر پسین
 این روشنای خاطر آشوب در افق های تاریک دوردست
 نگاه ساده فریب کیست که همراه با زمین
مرا به طلوعی دوباره می کشاند ؟
 ای راز
 ای رمز
ای همه روزهای عمر مرا اولین و آخرین          حسین پناهی

 

 

 

برادر سفيد پوستم

تو هنگامي كه به دنيا مي آيي سرخي

من وقتي كه به دنيا مي آيم سياهم

تو هنگامي كه گرسنه ميشوي زرد ميشوي

من هنگامي كه گرسنه مي شوم سياهم

تو هنگامي كه كتك ميخوري كبود ميشوي

و من هنگامي كه كتك ميخورم سياهم

تو هنگامي كه به خواب مي روي سفيد ي

                         و من هنگامي كه به خواب ميروم سياهم

حالا انصاف بده

من رنگين پوست ترم يا تو؟!....

 

*شعر بالا از يه بچه ي سياه پوسته كه اين شعر تو سازمان ملل خونده شده

باد با برگ درختان می گفت
باد با من می گفت :
” چه تهیدستی مرد “
ابر باور می کرد
من در ایینه رخ خود دیدم
و به تو حق دادم
آه می بینم ، می بینم
تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی
من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم
چه امید عبثی
من چه دارم که تو را در خور ؟
هیچ
من چه دارم که سزاوار تو ؟
هیچ
تو همه هستی من ، هستی من
تو همه زندگی من هستی.... حمید مصدق